مخرج دوازدهم محل خروج و اداى سه حرف « صاد ، سين ، زاى » مىباشد . اين حروف از تماس سر زبان و ما بين دندانهاى ثناياى پايين و بالا با كمى فاصله ميان زبان و دندانها ادا مىشود . دربارهء تفاوت اين حروف با يكديگر از نظر صفات در جاى خود به تفصيل بحث خواهد شد ولى به طور خلاصه بايد گفت كه « ص » نسبت به دو حرف ديگر قوىتر و پرتر تلفظ مىشود . اين حروف را اسلى مىنامند چرا كه « اسله » به معناى تيزى و نوك زبان است . اين كلمات را تلفظ كنيد : اس - اص - از - من السّمآء - الصّدقات - تنزّل مخرج سيزدهم مكان اداى سه حرف « ثاء ، ذال ، ظاء » مىباشد كه با قرار گرفتن روى سر زبان بر تيزى سر دندانهاى ثناياى بالا تلفظ مىشود . اين حروف لثوىاند زيرا در تلفظ آنها لثهء دندانها دخالت دارد . كلمات زير را تلفظ كنيد : اث - اذ - اظ - من الثّمرات - و الذّاريات - الظّالمين 3 - جوف جوف عبارت از خاليگاه و فضاى وسيع دهان مىباشد كه پس از لبها شروع شده ، به آخر دهان يعنى نزديك لهات ختم مىشود . مخرج چهاردهم اين محل جايگاه توليد سه حرف مدى « ا - اى - او » است . به علت اينكه صوت